داوری


هدف عالی همه نظام های حقوق و دادگاه ها اجرای عدالت بوده و در دادگاه های دولتی سعی بر این است که با کمترین هزینه و در کمترین مدت صحیح ترین رای  بدست آورده شود.لیکن امروزه تمامی نظام های حقوقی به این واقعیت پی برده اند که طرح دعوا در دادگاه های دولتی ما را به این سه هدف نرسانده و عدم تحقق این اهداف نه تنها طرفین دعوا را متحمل هزینه می نماید بلکه هزینه های فراوانی را بر دولت و حکوت نیز بار خواهد کرد.لذا نظام های حقوقی به این نتیجه رسیده اند که می بایست شیوه های دیگری را به غیر از طرح دعوا در دادگاه ها انتخاب نمایند.این شیوه های جایگزین به شیوه های جایگزین حل و فصل اختلافات(ADR) معروف بوده و یکی از این شیوه ها داوری(arbitration) می باشد.در واقع داوری شیوه ای است که با استفاده از آن دو یا چند شخص حل و فصل یک مسئله یا اختلاف حقوقی مربوط به خودشان را به یک یا چند شخص دیگر به نام داور یا داوران می سپارند به عبارت دیگر داوری تاسیسی است که در پرتو آن بر حسب توافق طرفین اختلاف، دعوا از صلاحیت دادگاه خارج و بوسیله افرادی که رسیدگی و اتخاذ تصمیم به آنها واگذار شده حل و فصل خواهد شد.بنابراین منشا داوری اراده و توافق طرفین دعوا است و داوری نوعی قضاوت خصوصی بر اساس تراضی طرفین دعوا می باشد.