ملاقات طفل و حضانت


در مسئله اختلافات خانوادگی منجر به طلاق وضعیت اطفال و کودکان مشترک مورد توجه قانون گذار بوده و آخرین مصوبه قابل توجه در این زمینه ماده 41 قانون حمایت خانواده مصوب 1392 و تبصره ذیل آن میباشدکه مقرر می دارد :

هرگاه دادگاه تشخیص دهد توافقات راجع به ملاقات ، حضانت ، نگهداری  و سایر امور مربوط به طفل بر خلاف مصلحت او است ؛ یا در صورتی که مسئول حضانت از انجام تکالیف مقرر خودداری کند یا مانع ملاقات طفل تحت حضانت با اشخاص ذی حق شود؛ می تواند در خصوص اموری از قبیل واگذاری امر حضانت به دیگری یا تعیین شخص ناظر با پیش بینی حدود نظارت وی با رعایت مصلحت طفل تصمیم مقتضی اتخاذ کند .

تبصره : قوه قضاییه مکلف است برای نحوه ملاقات والدین با طفل ، ساز و کا ر مناسب با مصالح خانواده یا کودک را فراهم کند.

بنابراین با توجه به قانون جدید نهایتا دادگاه با توجه به شرایط خاص طرفین و اطفال و کودکان تحت حضانت یکی از طرفین حق اظهار نظر و تصمیم گیری دارد در حالیکه سابقا طبق مقررات قانون مدنی حضانت فرزند پسر تا سه سالگی و دختر تا 7 سالگی با مادر و بعد از آن الزاما با پدر بود و مادر صرفا حق ملاقات موقت داشت و مادر برای اثبات عدم صلاحیت پدر و شرایط نا مناسب نگهداری فرزند دچار مشکلات عدیده قانونی و حقوقی بود.

نکته : حضانت فرزتدانی که پدرشان فوت شده با مادر آنها است.