نفقه


بر اساس مقررات قانون مدنی ماده 1106 در عقد دائم نفقه زن به عهده شوهر است . و ماده 1107 اشعار میدارد : نفقه عبارتست از همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل مسکن، البسه، غذا، اثاث منزل و هزینه های درمانی و بهداشتی و خادم در صورت عادت یا احتیاج به واسطه نقصان یا مرض.
از جمله ضمانت اجرا های عدم پرداخت نفقه توسط زوج حق رجوع زن به محکمه حقوقی  دادگاه خانواده جهت صدور الزام زوج به پرداخت نفقه ایام گذشته و حق مراجعه زوجه به مراجع کیفری جهت طرح شکایت ترک انفاق بابت نفقه ایام جاری می باشد. توضیحا اینکه : در صورت احراز و اثبات عدم پرداخت نفقه به مدت 6 ماه و قطعیت حکم و عدم پرداخت نفقه زوجه می تواند از دادگاه تقاضای طلاق بنماید. و در صورت محکومیت قطعی شوهر به اتهام ترک انفاق زوجه دلیلی بر وجود عسر و حرج جهت تقاضای طلاق از دادگاه پیدا می کند.
لازم به ذکراست نفقه فرزندان مشترک و حتی فرزندان ناشی از تلقیح مصنوعی یا کودکان تحت سرپرستی به عهده شوهر می باشد.
یاد آور میشود که در عقد نکاح موقت زن حق نفقه ندارد مگر اینکه ضمن عقد شرط شده باشد.